Video:
http://www.platform21.nl/page/6022/nl
Platform21 ontwikkelt Supermaker
Supermaker_Dock, ontwerp van NOX/Lars Spuybroek
De ervaringen die we – samen met vele deelnemers en publiek – hebben opgedaan is verwerkt in het nieuwe concept Supermaker. 
Supermaker_Dock, design by NOX/Lars Spuybroek
De incubator Platform21 is succesvol afgesloten.* De afgelopen 3,5 jaar hebben we in een interactief proces van learning by doing gezocht naar een nieuw cultureel format voor een designcentrum. We ontvingen de beste reacties op de projecten die vanuit een open source mentaliteit waren opgezet en waar het maakproces centraal stond. Ook het agenderen van alledaagse thema’s zoals repairing, folding en hacking, bleken een geslaagde manier om cross disciplinair te werken en een breed publiek te activeren. In totaal initieerden we zestien verschillende projecten, organiseerden we 53 clubavonden, shows en workshops en zijn drie projecten nog steeds internationaal actief.
Supermaker is een laboratorium waar de herwaardering van het maken, het plezier in het maken én het spektakel van het maken centraal staan. Naast co-creatie projecten, workshops en worklabs, zullen er ook tentoonstellingen, lezingen en debatten worden georganiseerd. Net als Platform21 kent Supermaker een thematische programmering waar alledaagse onderwerpen op een activerende en inspirerende wijze worden ingezet om een veranderende wereld te begrijpen en te verbeteren. Waar nieuwsgierigheid wordt beloond en een kritische houding welkom is.
De programmering van Supermaker ontwikkelen we samen met verschillende partners. Zij zijn inhoudelijk betrokken en versterken specifieke onderdelen van Supermaker met hun kennis en relaties. Een samenwerking op basis van gedeelde mentaliteit en ideeën. Inmiddels hebben al diverse bedrijven, cultuur- en kennisinstellingen toegezegd zich op deze wijze als partner aan Supermaker te willen binden.
So far, so good. Aan enthousiasme geen gebrek, nu nog een nieuwe plek en de financiering om te starten.
Architect Lars Spuybroek van NOX heeft alvast een paviljoen voor ons ontworpen: Supermaker_DOCK.
Het Supermaker_Dock omvat 800 vierkante meter, waarvan 600 m2 wordt beslagen door de centrale constructie. Het ontwerp is gebaseerd op het Fun Palace van de legendarische architect Cedric Price, een concept waarbij inhoud gelijk staat aan de constructie.
Dit ‘Building=Making’-principe is ook toegepast op het Supermaker_Dock. Het proces van ontwerp en productie (‘maken’) is in het designcentrum even belangrijk als het resultaat en dit maakproces is dan ook nooit af. Dat laatste geldt in feite ook voor het gebouw.
Supermaker_Dock, ontwerp van NOX/Lars Spuybroek
Supermaker_Dock, ontwerp van NOX/Lars Spuybroek
De centrale kas is omgeven door expressieve ‘pods’, die dankzij hun wielen met een kleine tractor verplaatst kunnen worden. Hun programma kan worden aangepast door ze met elkaar te verbinden of ze op een andere wijze aan te sluiten op het centrale bouwdeel. Zo kan een atelierruimte worden veranderd in een expositiezaal, een keuken in een winkel, enzovoort. Ook kunnen nieuwe pods worden toegevoegd. Wat ons betreft is dit een prachtige vertaling van co-creatie en groei in architectuur.
Of we op korte termijn Supermaker kunnen opzetten weten we in december. Ondertussen werken we als Platform21-team door en organiseren we onder andere projecten in het buitenland en maken we een boek.
*Aan Platform21 fans: Dank voor al jullie positieve reacties! Blijf ons vooral mailen, alle input is welkom!
NDSM-werf op NOS Journaal
NDSM Underseas Reportage
Broedplaatsen wereldhype
Broedplaatsen wereldhype – DePers.nl
Export Nederlandse uitvinding populair over de grenzen
Door: Camil Driessen
Gepubliceerd: donderdag 8 oktober 2009 01:42
Update: donderdag 8 oktober 2009 07:10
Je telt niet mee als je geen creatieve stad bent. Dus slaat een van oorsprong Nederlands idee aan in het buitenland.
Casablanca, Osaka en Aalborg. Het is een kleine greep uit de grote groep buitenlandse steden die zich laat inspireren door een typisch Nederlandse uitvinding: broedplaatsen. Rauwe fabrieken, afgebladderde loodsen of verouderde kantoorpanden die met steun van de gemeente plek bieden aan kunstenaars en andere creatievelingen. Die beginnende culturele ondernemers betalen een niet-commerciële huur zodat er ruimte is voor eigen investeringen en zitten samen in een pand zodat ze elkaar kunnen inspireren en opdrachten geven. Wat begon in Amsterdam Noord op het terrein van de voormalige scheepswerf NDSM waaide over naar andere Nederlandse steden als Den Haag (de Caballero Fabriek) en Rotterdam (de graansilo aan de Maashaven) en neemt nu ook het buitenland over.
‘Iedere stad wil tegenwoordig hip en creatief zijn’, constateert Eva de Klerk. Tien jaar geleden nam ze het initiatief tot broedplaats NDSM-werf, inmiddels een vermaard internationaal voorbeeld. ‘Op congressen waar ik kom heeft iedereen zijn mond vol van creatieve industrie, maar ik ben meestal een van de weinige praktijkvoorbeelden.’
Ze heeft het er als zzp’er maar druk mee. Gisteren kwam directeur Yoshikazu Shibakawa van de Japanse vastgoedreus Chishima Real Estate voor de tweede keer kijken of de aanpak iets voor Osaka is.
Met dank aan krakers
NDSM is zo’n succesverhaal omdat de mix van horeca, kunstenaars, ontwerpers, filmmakers, en nog meer creatievelingen ook anderen naar de overkant van het IJ trekt. Zo bouwde jongerenzender MTV zijn hoofdkwartier tegenover de loods vanwege de creatieve omgeving en worden er regelmatig trendy feesten als Valtifest gegeven.
Amsterdam telt inmiddels honderden kunstenaars in veertig broedplaatsen. De creatieve plekken deden tien jaar geleden hun intrede in de stad nadat de gemeente twaalf gekraakte cultuurpanden rond het IJ en de haven ontruimde vanwege nieuwbouwplannen. Kunstenaars dreigden naar Rotterdam te vertrekken tot een groep krakers de gemeenteraad toesprak. Dat leidde in 2000 tot de oprichting van het Bureau Broedplaatsen Amsterdam (BBA). ‘We hebben het broedplaatsenbeleid dus te danken aan de kraakbeweging’, zegt directeur Jaap Schoufour. Al moeten echte krakers niets van de ‘elitaire’ plekken hebben, omdat je moet worden goedgekeurd door de gemeente.
Tokio
Volgens De Klerk is de succesformule van broedplaatsen dat de gemeente zich afzijdig houdt en de creatievelingen zelf hun plek kunnen financieren en vormgeven. ‘De gemeente moet de boel faciliteren. Geef kunstenaars een gebouw en laat ze hun gang gaan.’ Niet van bovenaf bepalen wat er gebeurt, maar de gebruikers van onderop zelf iets laten opbouwen. ‘Het gaat om geld verdienen in het pand door de kunstenaars, niet aan het pand door projectontwikkelaars.’
Dat bevestigt ook stadsplanner Peter Schultz Jørgensen uit Roskilde die geïnspireerd raakte door de NDSM-werf en een soortgelijk project opzet. ‘De gemeente moet een zo klein mogelijke rol spelen en het aan de kunstenaars overlaten. Dat is moeilijk, want politici zijn gewend om met heel concrete projectplannen te werken. Bij broedplaatsen is alleen duidelijk wat je ongeveer gaat doen, nooit hoe het er precies gaat uitzien.’
En vanuit Tokio laat directeur Mitsuhiro Yoshimoto van het Japanse culturele onderzoeksinstituut NLI weten dat hij broedplaatsen naar Japan probeert te halen. ‘Creativiteit gebeurt op NDSM-achtige plekken. Niet op commerciële of gecontroleerde plaatsen.’
41 miljoen euro
Creativiteit willen steden de laatste jaren maar al te graag uitstralen. Menig beleidsmaker heeft het onderzoek van de Amerikaanse sociaal geograaf Richard Florida op zijn nachtkastje liggen. Creatievelingen zorgen voor een open en dynamische stad en die trekt bedrijven met geld aan, zo gaat Florida’s redenering. Oftewel: broedplaatsen zorgen voor economische groei.
Overigens is compleet onduidelijk hoeveel geld de plaatsen opleveren. Amsterdam stak tot op heden 41 miljoen euro in haar broedplaatsenbeleid. ‘Maar de economische effecten zijn moeilijk te kwantificeren’, laat een woordvoerder van wethouder Maarten van Poelgeest van Ruimtelijke Ordening weten. ‘Broedplaatsen zorgen voor een bepaald soort levendigheid die je anders niet zou hebben. Dat trekt anderen naar de stad.’
Dat die economische groei niet echt te becijferen valt deert niemand. De Klerk werd in meer dan twintig steden uitgenodigd om haar project uit te leggen: van Mumbai tot München. En Schoufour kan uit het buitenland rekenen op grote interesse voor het Amsterdamse broedplaatsenbeleid. In anderhalf jaar tijd gaf BBA in dertien buitenlandse steden een presentatie. Maar dat blijft lastig met zo’n oer-Hollandse term. De Klerk: ‘Ik noem het altijd maar gewoon breeding places.’
Aernout Mik shot some work at the school where I teach. At 3.20 you can see images featering a.o. students Art & Design, ROC van Amsterdam, shot at the schoolyard.
Part One
Part Two
A school project inspired by the Hide & Seek issue of SLEEK magazine, at Art & Design, ROC van Amsterdam. Guided by Edo Sutherland, made by AnD students.
click here for the original issue online
Some results:
A Hide & Seek Video:
I lost myself in (the) painting:
Ghostship:
Finding Mighty and Mizuri:
As if:
Janken en Schieten
Concept: Ilay den Boer
Spel: Ilay den Boer, Femke Belmer
Vormgeving: Edo Sutherland
Over het IJ – Het Huis van Bourgondie
Trailer:
Recensies:
Twintig mensen zoeken een plek in de bus waar de voorstelling van Ilay den Boer plaatsvindt. Overal hangen foto’s. Foto’s van breedgeschouderde soldaten met het gezicht strak in de plooi, maar ook intieme familiekiekjes. In de wirwar van dit alles is een stamboom te ontdekken, die uiteindelijk leidt naar de maker van het stuk zelf. Aanleiding voor deze voorstelling zijn de dagboeken die de oma van den Boer bijhield vanaf de tijd dat ze in 1943 vanuit Litouwen een tocht begint naar het beloofde land Israël. Den Boer neemt ons mee in deze Joodse trektocht en laat ons de reis beleven door de ogen van zijn oma. Dat maakt de voorstelling schrijnend intiem, zelfs zo erg dat je je haast schaamt om dit van zo dichtbij te mogen ervaren. Den Boer is groots en meeslepend en weet kundig verschillende verhaallijnen aan elkaar te knopen. Zachtjes zet hij een lied in om Chanoeka te vieren en later neuriet de hele bus het nummer op zachte toon mee. Op dat moment zijn we immers allen onderdeel geworden van de reis en heeft hij iedereen zover gekregen om te beleven hoe de trektocht naar Israël moet zijn geweest. De vreugde bij aankomst in Haifa was groot, Den Boer zingt uitbundig en de bus trilt van ontlading. Maar de kersverse inwoners van Israël staan nieuwe uitdagingen te wachten, want zo voorspelde leider Ben Gurion al op de dag dat de staat Israël officieel werd uitgeroepen: “Vandaag danst iedereen, maar morgen vloeit er bloed.” De Nederlands/Israëlische Den Boer loopt niet weg voor de kwalijke rol die de militaristische Israëlische politiek nadien heeft gespeeld en meent dat de gebeurtenissen van WO II niet per definitie als reden mogen worden opgeworpen voor actueel geweld. ‘Janken en schieten’ is onderdeel van de reeks ‘Het Beloofde Feest’ en nodigt uit tot meer, veel meer. (Chris Belloni, Theaterjournaal.nl)
Online recensies: Volkskrant, Cultureel Persbureau, Theaterjournaal
Scans uit NRC en De Volkskrant en NRC Next (hieronder).
Mattheus Passie van Tarenskeen
Capella Amsterdam – regieadvies Paul Koek – scenografie Edo SUtherland
donderdag 26 februari 2009 – 20.30 Muziekgebouw aan t IJ, Amsterdam
donderdag 02 april 2009 – 20.15 Vredenburg Leidsche Rijn, Utrecht
Componist Boudewijn Tarenskeen heeft een nieuwe Mattheus Passie geschreven. In veel van zijn werk ‘herinneren’ zangers zich de grote verhalen uit een ver verleden. Ook nu reconstrueren de zangers, gezeten aan tafels, ieder op hun eigen wijze de gebeurtenissen; de partituur is een neerslag van hun verslaggeving. Mattheus Passie wordt een avondvullende concertante lezing waarin de zangers volgens de verhalen van vier evangelisten, het beeld schetsen van een lijdensverhaal, een geschiedenis. Het werk wordt voorzien van een beperkte enscenering.
Het concert in Amsterdam maakt onderdeel uit van de serie Cappella Amsterdam in het Muziekgebouw aan ‘t IJ.
Eet Smakelijk
Concept en spel: Ilay den Boer
Vormgeving: Edo Sutherland
Het Huis van Bourgondie – De Theatermaker
Achtergrondinfo
Als ik alle Joden, inclusief mijzelf, zou opeten is mijn angst eindelijk verteerd!
Ik draag deze prachtige mensen dan voor eeuwig in me en raak ze nooit meer kwijt.
Nog mooier: wij krijgen anderen en mijzelf nooit meer kapot.
Schuif aan bij de sjabbat maaltijd van de Nederlands-Israëlische theatermaker Ilay den Boer. Ga samen met zijn moeder, twintig gasten en een gigantische geschiedenis op zoek naar de betekenis van het Joods zijn in het hier en nu.
Ilay den Boer studeerde twee jaar aan de Amsterdamse Hogeschool voor Kunsten. Nu maakt hij zijn eerste voorstelling bij Het Huis van Bourgondië en detheatermaker (Antwerpen). Deze solo is zijn eerste in een reeks voorstellingen over de Joods-Israëlische identiteit en waarom een thuis zo belangrijk is.
Let op! Bij deze voorstelling wordt een volledige maaltijd geserveerd. U hoeft dus niet voorafgaand te eten.
Speeldata Het Huis van Bourgondië
21 t/m 25 oktober (try-outs), 9 t/m 13 & 16 t/m 20 december 2008
Speeldata Tournee
22 & 23 november 2008, detheatermaker – Antwerpen (besloten voorstelling)
15, 16 & 17 januari 2009, Frascati – Amsterdam
3, 5, 7 februari 2009, Theater Kikker – Utrecht
Pers & Publieksreacties
Online recensie op Cultureel Persbureau.
Recensie Jos Prop, Dagblad De Limburger / Limburgs Dablad:
“Wat als een gezellig en smakelijk samenzijn begon, vreet zich op dat moment pijnlijk een weg naar binnen. Stil en ontroerd loop ik met een hoofd vol vragen, de vrieskoude avond in.”
Lees de volledige recensie (.pdf)
Recensie Hanny Alkema, Dagblad Trouw:
“Ilay den Boer maakt zich kwetsbaar en dat is in hem als persoon te prijzen. Zijn onbevangenheid, om niet te zeggen naïviteit, is in die zin aandoenlijk.”
Lees de volledige recensie (.pdf)
Reactie gemeenteraadslid Kitty Nuyts over:
“Een voorstelling om nooit meer te vergeten, immers de kunstenaar plaatst je midden in zijn leven door je deel uit te laten maken van de voorstelling en daardoor wordt je meegesleept in de gevoelens van veiligheid, gezelligheid naar onmacht en verscheurdheid, het gevoel alleen te staan. Terwijl ik naar huis fiets raak ik het gevoel maar niet kwijt, dit was echt!”
Lees haar volledige reactie (.doc)
Poster & Flyer Design
How smart, how sweet: shooting seeds and flower-confetti to prevent this gen-tech field from growing, ’cause the flowers grow faster!!!
-
Flickr Photos
More Photos -
Authors
Silees
